Jan zijn verhaal

McCormick Farmall DED3.

Toen we in 1959 op de boerderij gingen wonen, waar mijn vader kort daarvoor bedrijfsleider was geworden, waren de paarden nog niet zo lang weg.
De boxen voor 18 belzen (die had je nodig voor 80 bunder) waren nog niet gesloopt.
De vervangers waren Allis-Chalmers U, Allis-Chalmers B, M.A.N. Diesel en een Farmall.
Voor de ploeg, een 5-schaar rondgaande John Deere, stond een Allis-Chalmers HD7 rupstrekker.

In de loop van de tijd werden de trekkers van het eerste uur, sommige van voor de oorlog, vervangen door (toen) moderne modellen, hoewel niet allemaal.
Een van die vervangers was ook een Farmall en wel een Super BMD. Een grote trekker die in de tweede helft van de jaren ’50 gebouwd was. Inposant grote wielen en hij reed, voor die tijd, verschrikkelijk hard. In die tijd werd, om onderscheid te maken, gesproken over de grote en de kleine Farmall.
Uiteindelijk kwam ik er pas dit voorjaar achter dat onze kleine Farmall een DED3 was geweest. Maar voor dat zover was passeerden nog heel wat trekkers de revue.
Er kwam een Ford Dexta, een Ford Super Dexta, een McCormick D430, een Ford Super Major, een Ford 5000, een Ford 5000 zescilinder, een Ford 2000, Track Marchal (rupstrekker) en daarna, in de jaren ’70, drie Zetor trekkers. Dit Tsjechische merk was de helft goedkoper dan Ford en afgezien van de versnellingsbak, die zo slecht gesinchroniseerd was dat dubbel klutsen noodzakelijk was, een prima trekker.
Eerst werd een Zetor Crystal 8011 aangeschaft, met voorlader, later kwamen er een Crystal 8045 en een type 4611.

De Zetors waren uitgerust met goede en ruime cabines, voorvering en stuurbekrachtiging.
Het waren bij ons op de boerderij de eerste trekkers met die luxe!

Als je in zo een omgeving opgroeid, kan het bijna niet anders dan je loopt een (waarschijnlijk ongevaarlijke) afwijking op.

Toch werd begin 1978 het erf verruild voor een straat in de stad.
Het werd tijd om op eigen benen te staan.

Pa had mijn broer en mij altijd voor gehouden dat de boerderij ons geen toekomst bood.
En hoewel we beiden graag en veel op de boerderij aan het werk waren, hebben we toch vaders raad gevolgd en een werktuigbouwkundige opleiding gevolgd.
Niet veel later werd duidelijk hoe goed pa dat gezien had.

In mijn schooltijd reed ik altijd op één van de wagens met aardappelrooien.
De jaren daarna, regelde ik oogstverlof (in militaire dienst) of nam vrij bij mijn werkgever om te helpen met aardappelrooien.

Maar de prijzen voor aardappelen kelderden jaar na jaar.
De werkgever van mijn vader besloot te stoppen met boeren.
In 1981, pa was 51 jaar, was hij werk en woning in één keer kwijt. We hebben gerekend of we met geleend geld zouden kunnen boeren. Maar die illusie duurde geen tien minuten.
Dat kon never nooit uit.

Dat betekende, noodgedwongen, een definitief einde aan het werken op de boerderij.
Dat was ook niet meer trekker rijden tot 7 augustus 2008.

Toen stond mijn eigen Farmall DED3 voor het huis!

Was wel even vreemd om na 27 jaar weer op een trekker te stappen.
Maar al heel gauw ook weer heel vertrouwd.

Ook bij deze DED3 gaat de koppeling zwaar, heeft het zelfde rateltje met schakelen, maakt het zelfde geluid en ruikt ook, zo vertrouwd, naar diesel en warme smeerolie!

In die tussen liggende jaren is het ons goed gegaan. Pa heeft nog 10 jaar, met veel plezier, op de suikerfabriek gewerkt en is nu al 17 jaar met vut en pensioen.
Zelf getrouwd, aan gezin en loopbaan gewerkt en, samen met mijn vrouw, twee zoons groot gebracht. Met name toen de jongens jong waren, nog vaak jammer gevonden dat ze het leven op de boerderij niet konden proeven.

Ergens in mijn jonge jaren ben ik begonnen met een modeltrekker verzameling. Die bestond destijds uit vooral Britains modelletjes (schaal 1:32)
Maar nooit overwogen een trekker schaal 1:1 te kopen, had er de ruimte niet voor en ook financieel lagen er andere prioriteiten.

Dat idee kwam pas toen ik op zoek ging naar foto ’s van de trekkers die ooit bij ons op de boerderij geweest zijn.
Pa had, om hem als vutter bezig te houden, een bouwpakket van een model Track Marchal rupstrekker gekregen. Die werd gevolgd door een Allis-Chalmers B, een Ford Dexta, een Ford Supermajor en recent door een Zetor 8011. Vervolgens zorgde een zwager voor een mooi vitrinekastje en stond moeder toe dat het kastje in de kamer mocht hangen!

Waarop pa besloot dat de verzameling compleet gemaakt moest worden.
Op de beurs in Zwolle vonden we uit dat van veel trekkers helemaal geen modellen zijn.

Dan maar van elke trekker waarvan geen model is, een foto gegoogled.
Als je dan Farmall+ded3 intikt kom je onbedoeld op een speurder terecht waarop een knap exemplaar wordt aangeboden.
De rest is geschiedenis.


Home Wie zijn Wij Bas en zijn Oldtimers Foto Album Restauratie Verslagen Eigen Belevenis Verslagen van Jullie Agenda Link	McCormick Farmall DED3. Toen we in 1959 op de boerderij gingen wonen, waar mijn vader kort daarvoor bedrijfsleider was geworden, waren de paarden nog niet zo lang weg. De boxen voor 18 belzen (die had je nodig voor 80 bunder) waren nog niet gesloopt. De vervangers waren Allis-Chalmers U, Allis-Chalmers B, M.A.N. Diesel en een Farmall. Voor de ploeg, een 5-schaar rondgaande John Deere, stond een Allis-Chalmers HD7 rupstrekker. In de loop van de tijd werden de trekkers van het eerste uur, sommige van voor de oorlog, vervangen door (toen) moderne modellen, hoewel niet allemaal. Een van die vervangers was ook een Farmall en wel een Super BMD. Een grote trekker die in de tweede helft van de jaren ’50 gebouwd was. Inposant grote wielen en hij reed, voor die tijd, verschrikkelijk hard. In die tijd werd, om onderscheid te maken, gesproken over de grote en de kleine Farmall. Uiteindelijk kwam ik er pas dit voorjaar achter dat onze kleine Farmall een DED3 was geweest. Maar voor dat zover was passeerden nog heel wat trekkers de revue. Er kwam een Ford Dexta, een Ford Super Dexta, een McCormick D430, een Ford Super Major, een Ford 5000, een Ford 5000 zescilinder, een Ford 2000, Track Marchal (rupstrekker) en daarna, in de jaren ’70, drie Zetor trekkers. Dit Tsjechische merk was de helft goedkoper dan Ford en afgezien van de versnellingsbak, die zo slecht gesinchroniseerd was dat dubbel klutsen noodzakelijk was, een prima trekker. Eerst werd een Zetor Crystal 8011 aangeschaft, met voorlader, later kwamen er een Crystal 8045 en een type 4611. De Zetors waren uitgerust met goede en ruime cabines, voorvering en stuurbekrachtiging. Het waren bij ons op de boerderij de eerste trekkers met die luxe! Als je in zo een omgeving opgroeid, kan het bijna niet anders dan je loopt een (waarschijnlijk ongevaarlijke) afwijking op. Toch werd begin 1978 het erf verruild voor een straat in de stad. Het werd tijd om op eigen benen te staan. Pa had mijn broer en mij altijd voor gehouden dat de boerderij ons geen toekomst bood. En hoewel we beiden graag en veel op de boerderij aan het werk waren, hebben we toch vaders raad gevolgd en een werktuigbouwkundige opleiding gevolgd. Niet veel later werd duidelijk hoe goed pa dat gezien had. In mijn schooltijd reed ik altijd op één van de wagens met aardappelrooien. De jaren daarna, regelde ik oogstverlof (in militaire dienst) of nam vrij bij mijn werkgever om te helpen met aardappelrooien. Maar de prijzen voor aardappelen kelderden jaar na jaar. De werkgever van mijn vader besloot te stoppen met boeren. In 1981, pa was 51 jaar, was hij werk en woning in één keer kwijt. We hebben gerekend of we met geleend geld zouden kunnen boeren. Maar die illusie duurde geen tien minuten. Dat kon never nooit uit. Dat betekende, noodgedwongen, een definitief einde aan het werken op de boerderij. Dat was ook niet meer trekker rijden tot 7 augustus 2008. Toen stond mijn eigen Farmall DED3* voor het huis!* Was wel even vreemd om na 27 jaar weer op een trekker te stappen. Maar al heel gauw ook weer heel vertrouwd. Ook bij deze DED3 gaat de koppeling zwaar, heeft het zelfde rateltje met schakelen, maakt het zelfde geluid en ruikt ook, zo vertrouwd, naar diesel en warme smeerolie! In die tussen liggende jaren is het ons goed gegaan. Pa heeft nog 10 jaar, met veel plezier, op de suikerfabriek gewerkt en is nu al 17 jaar met vut en pensioen. Zelf getrouwd, aan gezin en loopbaan gewerkt en, samen met mijn vrouw, twee zoons groot gebracht. Met name toen de jongens jong waren, nog vaak jammer gevonden dat ze het leven op de boerderij niet konden proeven. Ergens in mijn jonge jaren ben ik begonnen met een *modeltrekker verzameling. Die bestond destijds uit vooral Britains modelletjes* (schaal 1:32) Maar nooit overwogen een trekker schaal 1:1 te kopen, had er de ruimte niet voor en ook financieel lagen er andere prioriteiten. Dat idee kwam pas toen ik op zoek ging naar foto ’s van de trekkers die ooit bij ons op de boerderij geweest zijn. Pa had, om hem als vutter bezig te houden, een bouwpakket van een model Track Marchal rupstrekker gekregen. Die werd gevolgd door een Allis-Chalmers B, een Ford Dexta, een Ford Supermajor en recent door een Zetor 8011. Vervolgens zorgde een zwager voor een mooi vitrinekastje en stond moeder toe dat het kastje in de kamer mocht hangen! Waarop pa besloot dat de verzameling compleet gemaakt moest worden. Op de beurs in Zwolle vonden we uit dat van veel trekkers helemaal geen modellen zijn. Dan maar van elke trekker waarvan geen model is, een foto gegoogled. Als je dan Farmall+ded3 intikt kom je onbedoeld op een speurder terecht waarop een knap exemplaar wordt aangeboden. De rest is geschiedenis.
Contact Design: Frency Zagwijn Copyright © - Business Name - Diggy Internet Marketing \| Login